اینجا بندو ست!

اگر کمی دقت کنی، از دور هاله ای ! از دود سیاه و خفه کننده ای در آسمان آبی شهروندانی که همانند انسانهای ساکن آن گوشه ی دنیا هنوز هم نامی از انسانیت یدک می کشند و دارند برای خودشان هم که شده زندگی می کنند؛ را می بنی که هوای آنها را مانند دفتر نقاشی کودکی در پیش دبستانی با خطی ناخوش خط خطی کرده است.

عسلویه که در ایران و حتی در بین کشورهای خارجی از مثلث برمودا هم معروف تر و مشهور تر است .

امروز ...

بعد از نماز جمعه ی شهروندان صبور آن (یکی از روستاهای بخش) از نرخ 4 هزار تومانی یک کپسول! گاز بحثی میان می آید!

قرار براین می شود که یک نفر مسئول این بشکه های آهنی شود تا گاز خانگی  بخشی که 48 درصد از گاز ایران را تولید می کند، تامین شود!

آسمان آبی و صاف چند می ارزد ؟

همین چند روز پیش بود که برای پیاده روی امروز ، بچه های روستا برنامه ریزی کرده بودند.

امروز مردم روستا پیاده روی بودند. آنهم نه در خیابان آسفالت و سالن ورزشی و امثال آن !

جایی بودند پر از نخل و درخت و شاخ و برگ و علف و چمن ..

بعد بیدار شدن از دیشب! اهالی روستا خودشان را برای پیاد روی موعود ! آماده کردند که بروند کوه و دشت و دمن.

راه افتادیم !

از زمینهای زخم خورده از حفر کانال و چاله و چوله برای لوله های انتقال گاز به ناکجا آباد (بخوانید هندوستان و پاکستان) که عبور کنی کوه شمالی روستا خودش را نزدیک تر از پیش نشان می دهد که قد علم کرده.

 با جمعی از مردم و اهالی روستا که باشی ، گذشته خود با کوه و صحرای اینجا را به تو می گویند و تو با خاطرات خوش آنها می خندی  و ناخوشی را به حساب همدردی از نوع تاریخ گذشته اش گوش می کنی.

از  اینها که بگذریم..

یه دانه کفش و راهی طولانی در پیش داشتیم..

بعد از گذشتن از لوله های گاز و آب که در شمال و سمت شمال شرقی روستا هستند ، به کوهپایه ( یا همان پای کوه ) می رسیم.آنجا راهی به مقصد پیاده روی دارد. مقصد ما از این پیاده روی ، چشمه و آبادی نهیر بود.نهیر یکی از چند چشمه ی موجود در کوه روستاست.

بعد از کلی خوردن و راه رفتن از همان راهی که رفته بودیم برگشتیم.

پی نوشت :

کاشتن نهال و  درخت نخل برای تصفیه هوای زمین خوب است. این روزها هم فروردین است و روزهای ! طبیعت. می توانیم دو نشان را با یک تیر بزنیم.

دستانم را مانند طلبکاران نیمه شب درگاه خداوند رو به آسمان گرفته ام و تلاش می کنم مشکلم حل شود ! نه روی تخت بیمارستانم و نه بیماری آنجا دارم. نه سر کلاس درس تنبیه شده ام و همه دارند می خندند و کیف می کنند و نه در فیلمی پلیسی که آخرش پلیس مرا می گیرد ، بازی می کنم که اینطور دستانم رو به آسمان سقف اتاقم نشانه رفته و گویی در طلب چیزیست که اینجا پیدا نمی شود !

گویی این قضیه بویی از اپراتور زرد پوش دارد بالا می آورد. بعد از اپراتور فیروزه ای که همه را فراری داد به ایرانسل ، حالا اینجا بعد از این همه هوادار و مشترک ، ایرانسل دارد کم می آورد در خدمات به مشترکین خود در پایتخت اقتصادی ایران یا به صورتی دقیق تر ، اندر حواشی این پایتخت مشهور !

بسته های ایرانسلت را که فعال می کنی اینترنت تراوش می کند از جای جای این گوشی فعال تو ! اما نه آن اینترنتی که همه در آرزوی آن هستند. شرط و شروطی دارد این براورده شدن آرزوی چند روزه یا دیرینه ی تو !

باید آنتن بیاید حوالی تو .... تا تو هم بتوانی در دنیای مجازی دیگران قدم بزنی.

صفحات یک وبلاگ به شدت به عطسه و سرفه و انواع بیماری مبتلا می شوند با اینترنت ایرانسل اینجای روستای ما.

ایرانسل ، می خواهم قالبم را عوض کنم ! امیدوارم کیفیت خدمات و دکل های آنتن دهی ات را به حول و قوت خداوند زیادتر کنی تا همه از این نعمت بیکران بهره ببرند.

در جشنی که به مناسبت آغاز سال نو شمسی تدارک دیده شده بود. خانواده های کارکنان شاغل در نفت و گاز پارس  همه و همه حاضر بودند.

کارکنانی که با خانواده هایشان درصد قابل توجهی از جمعیت اینجا رو تشکیل می دهند. 

و اما در کنار این جشن چند روزه که برای خانواده های کارکنان شاغل در عسلویه است؛ یک نمایشگاه مردم شناسی و بومی شناسی منطقه عسلویه هم برپا شده است. این نمایشگاه علاوه بر 

به نمایش گذاشتن ماکت هایی از بافت قدیم و ارگ های موجود در عسلویه و آثار دستی ساخته شده از صدف ، بخشی برای معرفی غذاهای محلی هم دایر است که ظرفداران ویژه ای در میان بازدیدکنندگان دارد.

از جمله غذاهای موجود 

می توان به :

جریش و مجبوس و لگیمات اشاره کرد.