اینجا بندو ست!

همین چند روز پیش بود که برای پیاده روی امروز ، بچه های روستا برنامه ریزی کرده بودند.

امروز مردم روستا پیاده روی بودند. آنهم نه در خیابان آسفالت و سالن ورزشی و امثال آن !

جایی بودند پر از نخل و درخت و شاخ و برگ و علف و چمن ..

بعد بیدار شدن از دیشب! اهالی روستا خودشان را برای پیاد روی موعود ! آماده کردند که بروند کوه و دشت و دمن.

راه افتادیم !

از زمینهای زخم خورده از حفر کانال و چاله و چوله برای لوله های انتقال گاز به ناکجا آباد (بخوانید هندوستان و پاکستان) که عبور کنی کوه شمالی روستا خودش را نزدیک تر از پیش نشان می دهد که قد علم کرده.

 با جمعی از مردم و اهالی روستا که باشی ، گذشته خود با کوه و صحرای اینجا را به تو می گویند و تو با خاطرات خوش آنها می خندی  و ناخوشی را به حساب همدردی از نوع تاریخ گذشته اش گوش می کنی.

از  اینها که بگذریم..

یه دانه کفش و راهی طولانی در پیش داشتیم..

بعد از گذشتن از لوله های گاز و آب که در شمال و سمت شمال شرقی روستا هستند ، به کوهپایه ( یا همان پای کوه ) می رسیم.آنجا راهی به مقصد پیاده روی دارد. مقصد ما از این پیاده روی ، چشمه و آبادی نهیر بود.نهیر یکی از چند چشمه ی موجود در کوه روستاست.

بعد از کلی خوردن و راه رفتن از همان راهی که رفته بودیم برگشتیم.

پی نوشت :

کاشتن نهال و  درخت نخل برای تصفیه هوای زمین خوب است. این روزها هم فروردین است و روزهای ! طبیعت. می توانیم دو نشان را با یک تیر بزنیم.