اینجا بندو ست!

روزهایی که رئیس اداره یار کشی می کرد بازکنان خبره ای برای دیداری سخت در اختیار داشته باشد. و سعی می کرد با بازی خوبش تماشاگران ورزشگاه آموزش و پرورش را خوشحال کند. 

آن روزهای اول ، اتغاق مهمی رخ داد! 

هفته ی اول مهرماه زمانی که درهای مدارس با خوشحالی مدیر مدرسه باز میشد. معلمین هم یکی یکی دلتنگی خود را سر سلام و احوال پرسی با همکاران ودانش آموزان خالی می کردند..

مانتوهای قهوه ای و صورتی رنگ ، خیابان و کوچه های شهر را اشغال کرده بودند. 

زمانی که دختر همسایه ما تازه به دبستان می رفت و خوشحال بود ! اتفاق مهمی رخ داد. 

روزهای اول مهر انجمنی راه اندازی شد. که برای دانش آموزان مدارس عسلویه بود.

بعد از 10 روز ، انجمن دانش آموزان هک شد ! 

مدتی بعد ، بعد از تفکر و مشورت بسیار ، وبسایت و تالار گفتمان دانش آموزی بخش عسلویه افتتاح شد. 

این سایت هم اکنون 10 عضو دارد. بخش های گوناگون و متنوعی از جمله تالار نمونه سوالات امتخانی ، معرفی دانش آموزان ممتاز ، بخش شورای دانش آموزی مدارس ، بخش آشپزی ، بخش قدردانی ، بخش کنکور ، مشاوره ، زبان انگلیسی ، ورزش و فوتبال  و تلارهای گفت و گوی متنوع دیگری دارد.

امید می رود با راه اندازی دوباره ی انجمن و سایت دانش آموزان گام ولو کوچکی در راه پیشرفت جامعه ی عسلویه برداشته شود.

از کلیه ی دانش آموزان پایتخت اقتصاد ایران دعوت می شود در این سایت عضو شوند.

برای ورود به سایت  کلیک کنید. وبسایت دانش آموزان بخش عسلویه  

وبلاگی تقریبا اصلی که هر خبری در آن منتشر می شود. این وبلاگ رسمی آقای نماینده است.

jalalian-majlese8.blogfa.com

وبلاگ دیگر مربوط به دفتر ایشان در شهرستان های ذیر ، کنگان و جم می باشد. عنوانی که برای این وبلاگ انتخاب شده بود! 

http://jelaliyan.blogfa.com

وبلاگی که نویسنده ی مربوط به کنگان آن بعد از گذشت چهار سال ! هنوز هیچ خبری را منتشر نکرده است که جای سوال دارد که آیا این به این معناست که هیچ فعالیتی در این بخش از حوزه انجام نشده است؟! 

وبلاگ دیگر مربوط به بخش عسلویه است که به صورت خیلی رومانتیکی هیچگاه به روز نشده است! و این یعنی نه عسلویه ای وجود دارد و نه پایتختی و نه گازی اصلا" ! 

وبلاگ اطلاع رسانی نماینده مجلس در عسلویه در آخرین پست خود اینطور می نویسد..

رای ما یک برگه ی سفید خواهد بود.

و این بسی جای سوال دارد که چرا باید وبلاگ کنگان و عسلویه بعد از این مدت خالی از خبر باشند؟! 

با لهجه ای پر از امید با قلمی پر از درد . با لحظه هایی پر از خیال . با هوایی پر از دود . با نفسی خیلی خیلی عمیق.

اینجا عسلویه است.

ادامه می دهم با اندکی تلاش . با کمی صبر . با مقداری کلمه  و با دستانی مشت شده . با کوله باری  از حرف نگفته . در راهی پر پیچ و خم..

اینجا عسلویه است.

می گویم..

اینجا پایتخت اقتصاد ایران است!؟!؟

اینجا همه چیز است و هیچ چیز ! اینجا همه کس هست و هیچ کس..!

در هیاهوی بادهای پاییزی آنور ناکجا آباد دور تکه ابرهایی کودکی خود را نوازش می دادند. خنده کنان کنارهم راه می رفتند. زیر پایشان گاوهای زیادی می چریدند.. کشاورز پیری به مزرعه ی ذرت خودش سر میزد. کلاغ ها روی سیمهای برق خانه ی روستایی خاطره تعریف می کردند! بزی راه می رفت و دلش خوش بود به علف های آنور تپه..

ابرها همچنان راه می رفتند..

از آن بالاها جنگ خونین دو خروس کنار یک پیرزن سالخورده دیده می شد که با آمدن کودک خردسالی پایان می یابد. قورباغه ای به آسمان خیره شده بود کنار برکه ی گل آلودگی زندگی می کرد.یک راننده با ماشین تویوتا درحال رانندگی در جاده ای خلوت و داز بود. پیرمردی درحسرت باران به ابرها نگاه می کرد و زیر لب دعا می کرد.

ابرها همچنان از شهری به شهر دیگر و از روستایی به روستای دیگر سرگردان بودند.

زیر پایشان بزرگترین شهر دنیا را دیدند. در میانه ی راه از صحرای بزرگی عبور کردند. به دریای بزرگی هم رسیدند. و بادها همچنان می تاختند.. هوووو هووووووو هوو.وووو. هوووو هوووو هووو..

مردی حوالی ظهر تکه ابری را می بیند.. ساعتی بعد ابرها شروع به باریدن می کنند. می بارند گویی که آسمان جایی برای خوشی هایشان نگذاشته است. گریه های آنها زمین روستا را خوشحال میکند. کودکی می خندد. صدایی جز هق هق ابرها شنیده نمی شد.. زار زار اشک می ریزند.

ابرهایی می بارند و عمرشان تمام می شود. و ابرهای دیگر که می مانند.. در قافله ای که می رود جای دیگری را سر سبز کند.. و عطر شادی پخش کند همسفر می شوند. و همچنان به راه خود ادامه می دهند... ... ...

تصاویر زیر لحظات باریدن باران سر راه این ابرهاست.

پی نوشت : تصاویر دیگه ای بودن.. فوتوشاپ بیمار مجال نداد.