درکوههای بندو که امتدادی از کوههای زاگرس میباشد در زمان قدیم آهو وگوزن کوهی در آن به چشم می خورد وطبیعت خارق العاده ای به این کوهها بخشیده بود وشکارچیان روستا که علاقه خاصی به شکار این حیوان با ارزش داشتند واز گوشت لذیذ آن بهره می بردند.
به نقل از چند تن از شکارچیان معروف شاید در روز سه یا چهار آهو با تفنگ شکار میکرند ولی متاسفانه به انقراض این حیوان در آینده بی توجه بوده اند بعد از گذشت چند سال این حیوان کمیاب ویا گویا به کوههای دیگر مهاجرت کرده و امروزه این حیوان کمیاب وشاید نایاب شده است نسل شکارچان دیروز که جوانان امروز هستند ، هم علاقه ای به شکار نشان می دهند.
امروزه حیوانی بنام خارپشت که به اصطلاح فارسی محلی (چوله) واصطلاح عربی محلی به شوگرده معروف است و جایگزین آهو وگوزن کوهی شده است .
در قدیم شکار کردن این حیوان به صورت تله آهنی بوده که شکارچی با ردیابی اثرات پای این حیوان تله خود را در مسیر آن نصب میکند وشب به صدای زنگوله ای که به تله وصل است گوش میکرد هنگامی که خارپشت درتله می افتد با کشیدن تله این زنگ به صدا در می آید وشکارچی به طرف آن می شتاببد ویا چند سگ که آموزش قبلی داشتند خار پشت را محاصره می کرده اند .
خارپشت:
حیوانی شرملو وخجالتی وگوشه گیر است غذای این حیوان علف وبرگ وریشه بوته و در ختان می باشد وسیله دفاعی این حیوان خارههای بلند وتیزی که در پشت کمر او است که به صورت ایستادن در مقابل شکارچ ویا پرتاب آن از خود دفاع می کند .
وزن آن بین 15الی 20کیلو گزارش شده واندازه یک بز کوهی ودارای پاههای کوتاه که از لحاظ شکل دست وپا وگوش آن شباهت به انسان دارد .
پوستی سفت وسفید وبدنی محکم دارد سرعت این حیوان کم وغالبا شب برای سیر کردن شکم خود وبچه هایش در کوه ونخل ها تردد می کند این حیوان در مناطق گرمسیر به چشم می خورد دید آن در شب بیشتر از روز است بدن خار پشت به جز سر و زیر شکم پوشیده از خار میباشد دندان های تیز وبلند که در قسمت بالای دهان قرار گرفته است .
متاسفانه اگر شکارچیان به دنبال شکارپی در پی این حیوان باشند در آینده
مثل آهو وگوزن های کوهی شاهد انقراض این حیوان خواهیم بود
با وجود ممنوعیت شکار این حیوان ازطرف محیط زیست ، باز هم مردم توجهی به این امر نداشتنه وبه شکار بی رویه ی آن ادامه می دهند.
پی نوشت: مطلب از دوست خوبم علی سالمی
روستای بندو آخرین روستای استان بوشهر است به سمت هرمزگان ! و یکی از روستاهای پایتخت اقتصادی و انرژی ایران اسلامی ، و شهرستان گاز خیز ! عسلویه است. در روستا کمی بیشتر از 600 نفر انسان زندگی خودشان را می کنند! این 600 و اندی نفر در 100 و اندی خانه روزگار می گذرانند !