اینجا بندو ست!

احساس شعر من در قابها سلام

بر مردم والا وبا صفای این دیار

به شوری این رود و آبها سلام

به آفتابهای تابان پشت ابر

به آن کبوتر روی بامها سلام

به عطر کاه گل قبل از مطر

به تو و شیرین کامها سلام

بندو یک عشق و یک وطن

به دریای آرام نامها سلام

گر هرچه گویم من کم گفته ام

بندویت را تو فریاد زن بی کلام..

جایی که عشق به وطن موج میزند.وقتی جان دادن یک تلنگر باشد.اینجا جاییست که مرد به احترام خورشدد خانه اش ماه می شود و در شبهای بارانی زیر چتری از او...

اینجا بام خانه ها پر از عشق است.... وقتی ایرانسل آنتن ندهد.

بندویی پر از گلستان است و نوجوانش بینهایت طلب!مانند سیبی که ۱۱کیلومتر در ثانیه بدود.آن هم به قصد فضا تا از جو حاکو خارج شود.

خیابانهایش پر از خاکیست..مانند آسفالت !

بچه هایش کار بلدند..مولکولهای شیرین کار....یک خبر...یک گوش تیز ...تا به یاریت بشتافند!

وایجا همسایه جایی در دل دارد. وقتی بدانی در بندو همه همسایه ی یکدیگرند...سلام دختر همسایه!!!

دلها آبیست گرچه آبی نیست .فوتبال ریشه دارد.

از مردها بگویم ...وقتی نشانه ی احترام بوسه ی دماغ به دماغ باشد.!!!

اینجا همه شادند... اینجا بندوست