اوایل مرداد 87 وبلاگ را ساختم. کار نوشتن بسیار سخت بود. اوایل ، اخبار را منعکس میکردم.
سال 89 در جشنواره ی ملی جوان ایرانی در حالی که هدف از شرکت در جشنواره کسب مقام نبود ، توانستم مقام چهارم کشور را در رشته ی وبلاگ نویسی کسب کنم.
وبلاگ دریچه ای به سوی امید و ابتکار و خلاقیت بود و هست. گاهی تنها وسیله ی رساندن پیشنهادات و ایده های دست نخورده به جامعه است. تلویزیونی از همه رنگ برای مردمی است که در صحنه هستند و حرفی برای گفتن دارند.
در این مدت خبرها و مقالاتی منتشر شد که شاید به مذاق بعضی ها خوش نیامد. در مقابل ، شیرینی اتفاقات خوش زندگی جنوبی ها و مردم عسلویه و بندو روی دیگری از سکه ی این تارنما بود.
امروز سالروز تولد وبلاگ است. از اولین پست وبلاگ ، چهار سال میگذرد.
اینجا بندوست! تولدت مبارک.
روستای بندو آخرین روستای استان بوشهر است به سمت هرمزگان ! و یکی از روستاهای پایتخت اقتصادی و انرژی ایران اسلامی ، و شهرستان گاز خیز ! عسلویه است. در روستا کمی بیشتر از 600 نفر انسان زندگی خودشان را می کنند! این 600 و اندی نفر در 100 و اندی خانه روزگار می گذرانند !